Қазақтың қаһарман қызы, Кеңес Одағының Батыры Әлия Молдағұлованың өмірі мен соғыстағы соңғы сәттері туралы жаңа деректер жарияланды. Батырдың өз тілімен баяндалғандай әсер беретін бұл естеліктер оның тағдырындағы бұрын-соңды белгісіз болып келген тұстарды аша түседі деп хабарлайды ozgeris.info сайты.
Әлияның балалық шағы қиындықпен басталған. Азан шақырып қойған шын есімі — Олыя. Ол ата-анасынан ерте айырылып, туыстарының тәрбиесінде өскен. Он төрт жасында Ленинградтағы балалар үйіне жіберілген Әлия қаланы блокада кезінде тастап кетуге мүмкіндігі болса да, қалуды ұйғарған. 1942 жылы эвакуацияланған кезде оның алдында екі-ақ таңдау болды: зауытқа барып жұмыс істеу немесе соғысқа аттану. Ол еш ойланбастан майданды таңдап, снайперлер мектебіне өтініш жазады.
Майданға аттану Әлия үшін оңай болған жоқ. Оның жасының кішілігі мен бойының аласалығы кедергі келтіргенімен, қайсар қыз дегеніне жетті. 1944 жылдың 14 қаңтарында Псков облысының Казачиха ауылы үшін болған шайқас оның өміріндегі соңғы ерлігі болды. Командирі қаза тапқан соң, Әлия сарбаздарды шабуылға бастап, неміс офицерімен бетпе-бет шайқасқа түседі. Қолына жарықшақ тиіп, ауыр жараланса да, жауды атып үлгеріп, жиырма жасқа толмай ерлікпен қаза табады.
Тарихи әділдіктің орнауына жетпіс жылдай уақыт кетті. Осы уақыт бойы батырдың нақты жерленген жері белгісіз болып, халық оның денесі жоқ зиратқа гүл әкеліп жүрген. Тек 2013 жылы ғана Ресей жерінде оның сүйегі жатқан бауырластар зираты нақты анықталды. Бұл мәліметтер Әлия Молдағұлованың есімін ұлықтау мен келер ұрпаққа патриоттық рух берудегі маңызы зор құжат болып қала бермек.
